116. czerwona kapusta słodko - kwaśna

składniki:
średniej wielkości kapusta czerwona
2 łyżki oleju
1 cebula
2 jabłka
4 łyżki czerwonego wina lub octu owocowego (dałam jabłkowy)
2 łyżki cukru
garść rodzynek
woda

rozgrzać olej. wrzucić drobno pokrojoną cebulę i podsmażyć do lekkiego zarumienienia. obrane jabłka pokroić na cienkie plasterki, dodać do cebuli, smażyć 2-3 minuty. kapustę poszatkować, wrzucić do rondla. dodać pozostałe składniki, wlać szklankę wody. dusić co jakiś czas mieszając. po około 30 minutach, gdy woda odparuje kapusta jest gotowa. niesamowity smak!

moja propozycja:

115. krem czekoladowy z 3 łyżkami.

składniki:
tabliczka gorzkiej czekolady
jedna łyżka cynamonu (raczej płaska)
druga łyżka syropu klonowego
trzecia łyżka płatków migdałów (raczej czubata)

czekoladę połamać na drobne kawałki, dodać wszystkie składniki. podgrzewać na małym ogniu ciągle mieszając. gdy się rozpuści i chwilę przestygnie zjeść nie martwiąc się o kalorie. rozpuszczona tabliczka czekolady jest naprawdę niewielka.

114. krem brokułowy

składniki:
2 litry wywaru z warzyw wraz z warzywami (marchew, pietruszka, seler, por, czosnek, ziele angielskie)
2 duże brokuły
6 kromek razowego chleba
oliwa z oliwek
płatki migdałów

brokuły ugotować w wywarze. wszystkie warzywa zmiksować, włożyć do wywaru , wlać 4 łyżki oliwy. chleb pokroić w kostkę 1,5 cm na 1,5 cm (albo inaczej), zarumienić na oliwie. wkładać grzanki do misek, zalewać kremem, dekorować migdałem.

113. dip z bakłażana

składniki:
1 kg bakłażanów
1 mała cebula
2 łyżeczki natki pietruszki
2 gałązki mięty
3 ząbki czosnku
1/2 filiżanki oliwy
sok z cytryny
pieprz

bakłażan trzeba nakłuć widelcem, włożyć do piekarnika na 200 stopni i piec aż skórka się zmarszczy a środek zmięknie. następnie odciąć ogonki, zdjęć skórę. pokroić na grube kawałki. wszystko zmiksować, doprawić cytryną i pieprzem. ja używam jako smarowidła

112. surówka z kapusty białej i ogórka kiszonego.

składniki:
pół średniej główki białej kapusty
4-5 ogórków kwaszonych
sól, pieprz
pól łyżeczki spiruliny
cebula

kapustę poszatkować,posolić, odstawić na kwadrans. ogórki pokroić w kostkę, cebulę też. dodać spirulinę, świeżo mielony pieprz, skropić oliwą, wymieszać.
oliwa

111. śliwki marynowane

składniki:
2 kg śliwek węgierek
100 ml octu spirytusowego
500 ml wody
cytryna
kora cynamonu
ziele angielskie
goździki
gorczyca
100 g cukru

śliwki umyć, nakłuć, włożyć do słoików. do każdego wsypać odrobinę przypraw. do dużych słoików włożyć plaster cytryny, do małych wystarczy połówka. cukier rozpuścić w wodzie, dodać ocet. zalać śliwki, pasteryzować.

110. cymes*

składniki:
60 dag marchwi
6 suszonych śliwek pokrojonych w kostkę.
10 dag cukru brązowego

4 łyżki miodu
1/2 łyżeczki cynamonu

marchew obrać, umyć, pokroić w plasterki i gotować w wodzie z cukrem. kiedy będzie miękka włożyć do niej śliwki i miód, często mieszać, by się nie przypaliło. trzymać na ogniu do czasu aż masa będzie gęsta i jednolita. podawać na ciepło
__________________________________
*Cymes - wspólna nazwa kilku potraw żydowskich, które najczęściej podaje się jako rodzaj deseru. Cymesem w środkowej i wschodniej Polsce najczęściej nazywano potrawę, która jest rodzajem słodkiego gulaszu, najczęściej zawierającego w swoim składzie podsmażaną marchewkę. Cymes ma zazwyczaj barwę pomarańczową lub czerwoną i jest zawsze słodki. Istnieją rodzaje cymesu, które są daniem głównym i zawierają mięso oraz rodzaje które zawierają tylko warzywa i owoce i są podawane jako deser. Cymes, oprócz podsmażanej marchewki może zawierać ziemniaki, pomidory, bakalie, wołowinę, kurczaka, ananasa, jabłka, suszone śliwki i ogólnie wszystko co jest koszerne, jest akurat pod ręką i dobrze komponuje się ze smażoną marchewką na słodko. W dawnej Galicji cymesem nazywano też czasem jabłko pieczone w cieście z sosem waniliowym, rodzynkami i cynamonem. W Galicji istniały też rodzaje cymesu, które przypominały pudding lub babkę wielkanocną. Cymes jedzony był jako deser lub danie główne w czasie większości świąt żydowskich, ale tylko tych o charakterze radosnym (Pascha, Rosz ha-Szana). Danie to było szczególnie charakterystyczne dla Rosz ha-Szana, gdyż wierzono, że czym słodszy cymes zostanie wtedy podany tym "słodszy" będzie kolejny rok. Słowo to jako jidyszyzm przeszło do języka polskiego jako określenie na coś bardzo smacznego. W ramach języka jidysz słowo cymes mogło też oznaczać, coś przyjemnego, co wymaga dużego zamieszania lub nakładu pracy./wikipedia/